Urodził się 9 maja 1894 roku w Londynie lecz jako dziecko przeprowadził się z rodzicami do Nowego Jorku. W 1914 roku ukończył matematykę i filozofię na Uniwersytecie Columbia. Trzy wydziały – filozofii, języka angielskiego oraz matematyki – zaproponowały mu stanowiska, Ben wybrał jednak pracę na Wall Street.

      Pięć lat po ukończeniu studiów został współwłaścicielem firmy inwestycyjnej. Mając 25 lat zarabiał 600 tyś dolarów rocznie. W latach 1928 – 1956 Graham wykładał finanse na kursach wieczorowych swojej rodzimej uczelni – Uniwersytetu Columbia. Jednym z jego studentów był właśnie Warren Buffett. Benjamin Graham swoją wiedzę i niespotykaną w tamtych czasach filozofię inwestowania przelał na papier w dwóch wybitnych książkach: „Security Analysis” z 1934 roku, napisaną wspólnie z Davidem Doddem, oraz wcześniej już wspomnianą „The Intelligent Investor” pierwszy raz wydaną w 1949 roku.

      Benjamin Graham jest powszechnie uważany za ojca analizy finansowej. Jako pierwszy wprowadził też jasną definicję inwestycji i wprowadził podział na inwestorów i spekulantów. Stwierdził, że to czy dana operacja jest inwestycją, czy spekulacją nie zależy od charakteru danego instrumentu finansowego, a bardziej od motywów jakimi kierował się kupujący (wcześniej za spekulacje uważano zakup akcji zwykłych, a za inwestycję zakup obligacji). Zaproponowana przez niego prawie sto lat temu definicja inwestycji jest wciąż aktualna. Za inwestycję uważa się operację, przeprowadzoną na podstawie gruntownej analizy finansowej („dokładnemu zbadaniu dostępnych faktów w celu wyciągnięcia z nich wniosków na podstawie przyjętych zasad i logicznego rozumowania”), operację posiadającą odpowiedni stopień zabezpieczenia oraz operację z zadowalającą stopą zwrotu. Każda operacja finansowa, która nie posiada którejś z wyżej wymienionych cech jest spekulacją, a nie inwestycją. Zgodnie z tą definicją, inwestycją jest decyzja kupna podjęta świadomie na podstawie własnych analiz i przekonań, wolna od podążania za rynkowym trendem, szybkim zyskiem, czy podjęta w oparciu o obserwację wykresu. Główną mądrością płynącą z jego filozofii inwestowania jest spojrzenie na papiery wartościowe, a nie na rynek.

      Dokonując swoich inwestycji Benjamin Graham opracował koncepcję „marginesu bezpieczeństwa”. Pod hasłem tym kryje się metoda ostrożnego inwestowania. Jeśli odpowiednio oszacowana wartość firmy jest wyższa niż jej aktualna wycena na rynku, oznacza to, że ta firma posiada margines bezpieczeństwa – jej akcje są wycenione poniżej ich rzeczywistej wartości, więc są warte zakupu. Można to porównać do zakupu jednozłotowej monety za 40 groszy. To właśnie koncepcja „marginesu bezpieczeństwa” jest tym, za co Buffett tak bardzo ceni i podziwia swojego dawnego mentora.