Aby zrozumieć burzliwe losy twórców Adidas i Pumy  musimy cofnąć się aż do przełomu XIX i XX wieku.

Jako pierwszy 26 marca 1898 roku przyszedł na świat Rudolf. Był trzecim dzieckiem Pauliny i Christophera Dasslerów, którzy byli już rodzicami o 6 lat starszego Fritza i o 4 lata starszej Marie. Dwa lata później, a dokładnie 3 listopada 1900 urodził się Adolf. Siedmioosobowa rodzina Dasslerów od początku żyła w Herzogenaurach, które wówczas zamieszkiwało niecałe 4 tysiące mieszkańców.

W miasteczku bardzo popularnym zajęciem było produkowanie obuwia. Również Christopher w ten właśnie sposób zarabiał na utrzymanie. Jego firma cieszyła się wśród bawarskich mieszkańców dużą popularnością. Paulina dokładała się do domowego budżetu, prowadząc małą pralnię. Dzieci Dasslerów pomagały im w prowadzeniu obu interesów. Rudolf po skończeniu szkoły myślał o przedłużeniu tradycji tworzenia butów w rodzinie, dlatego zaczął przyuczać się do zawodu ojca. Adolf na życzenie rodziców obrał zupełnie inną ścieżkę, zaczął uczyć się piekarstwa. Jednak fascynacja produkcją obuwia i sportem zwyciężyła nad rozsądkiem. Adolf był zawsze aktywnym chłopakiem. Z sukcesem trenował niezliczoną ilość dyscyplin od lekkiej atletyki do hokeju na lodzie. Nic dziwnego, że wykształcenie było jedynie wypełnieniem obowiązku. Miłość do sportu Adiego oraz przedsiębiorczy temperament Rudolfa połączyły się we wspólnym interesie braci, którzy poszli w ślady ojca i postanowili rozpocząć  własną produkcję butów.  Od ojca odróżniał ich przede wszystkim zmysł wynalazców. Nie chcieli być jedynie wyrobnikami w swoim fachu,  ich celem było tworzenie innowacyjnych produktów i stałe ich ulepszanie.

Założenie firmy przez braci, opóźniło się ze względu na niezależne od nich okoliczności. Jedną z nich było wysłanie wysportowanego, zaledwie 18-letniego Adolfa na front I wojny światowej. Służba nie potrwała jednak długo, został powołany w ostatnich miesiącach konfliktu, w roku 1918. W 1919 został zwolniony i wrócił szczęśliwie do Herzogenaurach. To właśnie on jako pierwszy zaczął tworzyć zaraz po powrocie z  buty sportowe. Dzięki fascynacji lekkoatletyką , potrafił zrozumieć oczekiwania  profesjonalistów. Podczas gdy Adolf wymyślał nowe modele obuwia i nawiązywał współpracę ze sportowymi stowarzyszeniami, Rudolf postanowił wybrać inną ścieżkę – zaczął kształcić się jako policjant. Jednak niemal od razu po skończeniu szkoły policyjnej dołączył do młodszego brata. W roku 1923 miasteczko Herzogenaurach podobnie jak wiele innych niemieckich miast w tamtym okresie przeżywało kryzys ekonomiczny. Pomimo trudnej sytuacji gospodarczej, braku materiałów i  prądu bracia kontynuowali produkcję, która początkowo odbywała się na stole kuchennym w rodzinnym domu. Na tym etapie  realizowali swoje pomysły, korzystając jedynie z darmowych odpadów lub resztek materiałów zakupionych za niewielkie pieniądze. Żeby zarobić na lepsze tworzywa i  maszyny, których wciąż nie mieli,   naprawiali buty mieszkańcom Herzogenaurach. W 1924 Gebrüder Dassler Schuhfabrik, czyli dosłownie Fabryka butów braci Dassler, została oficjalnie zarejestrowana. W pierwszych latach funkcjonowania firmy, które należały też do najtrudniejszych, 12 pracowników produkowało ok. 50 par obuwia dziennie.

Z czasem sytuacja gospodarcza Niemiec poprawiła się – ożywienie trwało to wybuchu Wielkiego Kryzysu w 1929 roku –   wzrósł też popyt na produkty braci Dassler. Rosnące zyski pozwoliły na przeniesienie  produkcji do budynków niedaleko dworca w Herzogenaurach. Mogły one pomieścić nie tylko więcej pracowników, ale również pierwsze maszyny. Do 1927 roku liczba miejsc pracy stworzonych przez Dasslerów wzrosła do 25, a  produkowanych na dzień par butów do 100. Pierwsze duże sukcesy  Gebrüder Dassler Schuhfabrik odniosła szybko. Już 4 lata później, na olimpiadzie w Amsterdamie sportowcy, noszący buty z Herzogenaurach, zdobyli złote medale. Sukces był tym bardziej spektakularny, ponieważ niemiecka lekkoatletka Lina Radke  w butach podarowanych jej przez Adiego ustanowiła nowy rekord świata w biegu na 800 metrów.

Od 1930 roku z braćmi współpracował Josef Waitzer, niemiecki lekkoatleta, który ze względu na swoje doświadczenie i umiejętności był nie tylko świetnym konsultantem, ale też pomysłodawcą. Ponadto pozostawał w kontakcie z wieloma sportowcami i trenerami  Dzięki jego częstym listom, bracia wiedzieli z pierwszej ręki z jakim odbiorem wśród lekkoatletów spotyka się ich obuwie produkowane w Herzogenaurach. Znajomości Waitzera były wyjątkowo ważne dla  Dasslerów, którzy dążyli do stworzenia idealnych butów, umożliwiających jak największe osiągnięcia. W międzyczasie Adolf poznał swoją przyszłą żonę Käthie. Pobrali się 17 marca 1934 roku.

Autor : Monika Balińska

Posłuchaj całej historii Adidasa i Pumy, w naszym audiobooku :

https://www.gandalf.com.pl/e/adidas-kontra-puma-dwaj-bracia-dwie/